Geri Dönüş    

A.Ü. Tıp Fakültesi
Prof.Dr. Recep Akdur, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı, Halk Sağlığı
 28-29 Haziran 2008 tarihlerinde Ankara'da yapılan Türk Tabipleri Birliği 57. Büyük Kongresi'nde "Ulusal Hekim Birliği" olarak TTB yönetimi ve organlarına aday olduk. Aday listesi ve  aday olmamıza neden olan düşünce sistemizi açıklayan bildiri ile bu bildirye destek veren meslektaşlarımızın listesini aşağıya koydum 
   

            

ULUSAL HEKİM BİRLİĞİ

ADAY LİSTESİ

 

MERKEZ KONSEYİ

 

Dr. Recep AKDUR           Ankara

Dr. Fuat ALTAY              Antalya

Dr. Zafer DOĞAN             Çanakkale

Dr. Ahmet Zafer ERGÜN   Kastamonu

Dr. Suat KAPTANER       İzmir

Dr. İncilay KILIÇ           Ankara

Dr. Selçuk KOÇLAR      Antalya

Dr. Erdener ÖZER          İzmir

Dr. Şemsi Zafer ÖZTÜRK  Mersin

Dr. Ali Rıza ÜÇER             Ankara

Dr. M. Tanju TOPÇU         Ankara

 

YÜKSEK ONUR KURULU

 

Dr. Mehmet ALTINOK         Ankara

Dr. Suat ÇAĞLAYAN            İzmir

Dr. Nesrin ÇOBANOĞLU      Ankara

Dr. Ahmet DEMİRKAZIK      Ankara

Dr. Haluk ERAKSOY            İstanbul

Dr. Naki SELMANPAKOĞLU Ankara

Dr. Ceyhun BALCI       İzmir

Dr. Sadi YENEN            İstanbul

Dr. Kürşat YILDIZ           Kocaeli

 

DENETLEME KURULU

 

Dr. Coşkun ÖZDEMİR      İstanbul

Dr. Devrim AKSEKİ          Manisa

Dr. Ahmet H. TÜRKDEMİR  Ankara

 

 


                       HEKİM KAMUOYUNA !

 

Türk Tabipleri Birliği Genel Kurulu, sağlık sektörü ve hizmetlerinde onarılamaz yıkımların yaşandığı bir süreçte toplanıyor. Sağlığı metalaştıran, bir temel hak ve kamu görevi olmaktan çıkaran, yalnızca bedelini ödeyebilenlerin yararlanabildiği bir ayrıcalığa dönüştüren bu süreç, sağlık hizmetlerini bir talan ve vurgun alanına dönüştürmektedir.

 

Özelde hekim genelde ise tüm sağlık çalışanlarının maddi ve manevi durumu her geçen gün daha da kötüye gitmektedir. Bir yandan ulusal gelirden sağlığa ayrılan pay ve bunun içindeki ilacın ve teknolojinin payı katlanarak artarken, öte yandan hekim emeğinin payı azalmaktadır. Sermayeye tümüyle bağımlı hale gelen hekimler, yalnızca mesleki özerkliklerini değil,  aynı zamanda pazarlık güçlerini de yitiriyorlar. Pek çok hekim geçiş döneminin getirdiği, geçici ücret iyileşmeleri nedeniyle, kölelikle sonlanacak bu sürece seyirci kalıyor. Başka bir söylemle, “Sağlıkta Dönüşüm”  projesini, bazı bölümlerini destekleyip bazı bölümlerine karşı çıkarak durdurmak veya yavaşlatmak olanaklı değildir. Tek çözüm projeye karşı ciddi ve kuvvetli bir direnişte yatmaktadır.

 

“Sağlıkta Dönüşüm” yalnızca sağlık sektörünü ve hekimleri ilgilendirmediği gibi, ulusal bir proje de değildir. Küreselleşme diye adlandırılan ve ülkedeki her türlü üretim, hizmet, mal ve ticaretin kamunun ve ulusal güçlerin elinden alınarak uluslar arası kartel ve şirketlere devredilmesini hedefleyen  sömürgeleştirme sürecinin bir parçasıdır.

 

Siyasal partilerin, sendikaların, meslek örgütlerinin, derneklerin kısaca demokrasinin yok sayıldığı, kişisel ve grupsal çıkarların sermayenin çıkarlarına heba edildiği, kavram karmaşasının belirleyici olduğu bu süreçte, etkisiz tepkiler göz ardı edilirse, ne TTB ne de diğer meslek örgütleri ve sendikalar ciddi bir direniş sergileyebilmektedir.  Dahası güçlü ve etkili bir direniş sergilemeleri bir yana, bu süreci tanımlamakta, halkı ve üyelerini uyarmakta da yetersiz kalmaktadır.  Hatta kimi zaman sürecin tarafı oldukları bile gözlenmektedir.

 

Günümüzde, yeni liberal politikalara uygun olarak, Cumhuriyet Devrimi ve ulusal değerlerimize saldırılar karşısında suskun kalan, hatta kimi zaman taraf olan iki ana eğilim öne çıkıyor ve kurumsallaşıyor. Siyasal yelpazenin sağ ve sol saflarını temsil eden, iç bütünlükten ve tutarlılıktan yoksun olan bu gruplar, saldırının güçlendiği, soygun ve talanın arttığı, yani etkin bir meslek örgütüne gereksinimin en çok olduğu koşullarda örgütü daha da etkisizleştirip, edilgenleştiriyor. Bu koşullarda meslek örgütü toplumun ve farklı hekim gruplarının derinleşen sorunlarının sorgulandığı, bu sorunlara çözüm getirecek farklı seçeneklerin üretildiği ve uygulanmaya çalışıldığı ortamlar olmaktan uzaklaşıyor.

 

Bu koşullar hekim çoğunluğunun meslek örgütünden daha da uzaklaşmasına neden olurken, ortak çıkarlar temelinde ortak mücadelenin sorunların çözümü için yaşamsal önem taşıdığı bir dönemde, hekimler arasındaki ayrışmanın yeni liberal saldırının gereksinimlerine uygun sanal ve yapay bir karşıtlığa dönüşmesine yol açıyor. 

 

Hekimlerden bağımsız olarak yaşanan sorunlar nedeniyle yaygınlaşmaya başlayan hekim hasta arasındaki gerginlik, hekimlerle toplum arasında oluşturulan yapay karşıtlıklar hekimlerle hastaları karşı karşıya getirirken, hekimleri yalnızlaştırıyor, hekim hareketini güçsüzleştirirken, yeni liberal saldırının önünü açıyor.

 

 

Türk Tabipleri Birliği:

 

·          Sağlık alanında bütünsel ve tutarlı bir politika ve strateji belirlemekten, somut hedef göstermekten, uygulanabilir öneri getirmekten yoksun, basmakalıp basın açıklamalarıyla sınırlı kalan etkinlikleri nedeniyle öncü olma niteliğinden uzaklaşıyor.

·          Görev ve sorumluluk alanını ilgilendirmeyen, sıklıkla Cumhuriyetin temel değerleriyle ve ulusal çıkarlarımızla çatışan, sağlık alanındaki yıkımın yanı sıra vurgun ve talanı da görmezden gelen, halkın derinleşen sağlık sorunlarına ve hekimlerin hak kayıplarına çözüm önermeyen yeni liberal çıkışlarla da, güvenilirliğini yitirmeyi sürdürüyor.

·          Asıl görevi olan halkın sağlığı ile hekimlerin mesleki, demokratik haklarını koruyup geliştirme sürecini yönetmekte yetersiz ve çaresiz kalmıştır.

 

— Türk Tabipleri Birliği aslına dönmeli, amaca uygun siyasi, stratejik, yönetsel, örgütsel yeniden yapılanmasını gerçekleştirmelidir.

— Ulusal sağlık ve sosyal güvenlik politikasının ve stratejisinin tarafı ve bileşeni olmalıdır

—Bu politika ve strateji önlemeyi ve korumayı toplumun ve hekimlerin hak ve çıkarlarının savunulmasında tartışılmaz temel bileşen olarak gördüğünü her fırsatta vurgulamalıdır.

—Sağlık ve sosyal güvenlik alanlarında temel hizmetlerin devletin temel ve tartışılmaz görevi olduğunu savunmalıdır.

—Bu amaçla oluşturulmuş kurumsal altyapının, başta sağlık ocakları olmak üzere, yeni gereksinimlere uygun olarak yeniden örgütlenmesini savunmalıdır.

—Sağlık harcamalarında önceliğin önleme ve korumaya verilmesi, başta ilaç ve teknoloji harcamaları olmak üzere gereksiz harcamaların önlenmesi için ciddi mücadele yürütmelidir.

—Sağlık alanındaki soygun ve talana katılan uluslar arası ilaç tekeleri, teknoloji şirketleri ve sağlık kuruluşlarının ve bu talana aracılık yapan kamu kuruluşlarının saptanması ve sistem dışına atılması için etkin mücadele yürütmelidir.

—Sağlık hizmeti üretiminde hekimlerine önerilen ama hizmetin doğasıyla çatışan bütün çalışma biçimleri ve ücretlendirme türlerine karşı mücadele yürütmeli, toplumu ve hekimleri bu biçim ve türlerinin yıkıcı sonuçları hakkında aydınlatmalıdır.

—Hekimlerin çalışma biçimlerinin çalışma amacına, yerine, hedeflerine uygun olarak standardize edilmesini savunmalı, oluşturulan standartlara uygunluğun sağlanmasında taraf olmalıdır.

—Sağlığın metalaştıran, hekimleri de metalaştırma sürecinde sağlanan kardan pay kapmak için birbirleriyle yarışan kişilere dönüştüren bütün ücretlendirme türleri reddedilmelidir.  Bu amaçla ilk adım olarak hasta ile hekim arasındaki para alışverişi önlenmeli, insan onuruna, hekimlik mesleğine ve işin niteliğine uygun kademeli bir asgari ücret uygulaması bu ücretin artırılması için çaba göstermelidir. 

—Hekim emeğinin niteliğinin geliştirilmesi için sürekli eğitimin örgütlenmesinde ve yürütülmesinde taraf olmalıdır.

Bugün, hükümetlerden ve siyasi partilerden bağımsız, küreselleşme karşıtı, Cumhuriyetçi, milli bağımsızlık çizgisinde, ulusun ve ülkenin bütünlüğünü savunan bir TTB yönetimine olan gereksinim her zamankinden çok daha fazladır.  

   

Ulusal Hekim Birliği Adına

 


Dr. Recep AKDUR (Ankara)

Dr. Devrim AKSEKİ (Manisa)

Dr. Fuat ALTAY (Antalya)

Dr. Mehmet ALTINOK (Ankara)

Dr. Nimet ALTIN (Antalya)

Dr. Murat ARGON (İzmir)

Dr. Orhan ARIOĞUL (İstanbul)

Dr. Orhan AYBERS (Muğla)

Dr. Erbil AYDIN (Ankara)

Dr. Hamdullah AYDIN (Ankara)

Dr. Ruşen AYDIN (İzmir)

Dr. Zafer AYDIN (Uşak)

Dr. Aydın AYDINLI (İstanbul)

Dr. Ceyhun BALCI (İzmir)

Dr. Ali BALOĞLU (İzmir)

Dr. Ufuk BEYAZOVA (Ankara)

Dr. Bedri BİLGE(Manisa)

Dr. Ü. Nihal BİLGİLİ (Ankara)

Dr. M. Hüsnü BOZKURT (Konya)

Dr. Arif BULUT (Antalya)

Dr. Suat ÇAĞLAYAN (İzmir)

Dr. Nesrin ÇOBANOĞLU (Ankara)

Dr. Doğan DEDE (Ankara)

Dr. Ahmet DEMİRKAZIK (Ankara)

Dr. Zafer DOĞAN (Çanakkale)

Dr. Yıldırım B. DOĞAN (Ankara)

Dr. Cihad DÜNDAR (Samsun)

Dr. Mücahit EĞRİ (Tokat )

Dr. İrfan EKER (İzmir)

Dr. Haluk ERAKSOY (İstanbul)

Dr. Erhan ESER (Manisa)

Dr. Hakan ERENGİN (Antalya)

Dr. Ahmet Zafer ERGÜN(Kastamonu)

Dr. İrfan GÖKÇAY (İstanbul)

Dr. Hakan GÖNENDİK (Ankara)

Dr. Ramazan GÜNGÖR  (Karaman)

Dr. Faik Ali GÜL (İzmir)

Dr. Rauf HAZNEDAR (Ankara)

Dr. Adnan İŞ (Antalya)

Dr. Mutluhan İZMİR (Ankara)

Dr. Ramazan KAHVECİ (Bursa)

Dr. Murat KANLIÖZ (Ankara)

Dr. Suat KAPTAANER (İzmir)

Dr. Sefa KARACA (Bartın)

Dr. Zafer KARS (Sivas)

Dr. İncilay KILIÇ (Ankara)

Dr. Selçuk KOÇLAR (Antalya)

Dr. Hatice MAVİOĞLU (Manisa)

Dr. Ömür MAVİOĞLU (Manisa)

Dr. Cengiz MORDENİZ (Şanlıurfa)

Dr. Cihat OĞAN (Ankara)

Dr. Erdener ÖZER (İzmir)

Dr. Hüseyin POLAT (Antalya)

Dr. Şevket RUACAN (Ankara)

Dr. Bülent H. SAKIZLIGİL (Ankara)

Dr. Levent SEÇKİN (Ankara)

Dr. Naki SELMANPAKOĞLU (Ankara)

Dr. Melike ŞENTÜRK (Ankara)

Dr. Tanju TOPÇU (Ankara)

Dr. Çetin TOR (Bursa)

Dr. Suat TÜLEK (Ankara)

Dr. Ahmet H. TÜRKDEMİR (Ankara)

Dr. Ali Rıza ÜÇER (Ankara)

Dr. Müjgan YAZ (Antalya)

Dr. Şadi YENEN (İstanbul)

Dr. Kürşat YILDIZ (Kocaeli)